- 1.8", 1" en 0.85" HDD's zijn ontwikkeld voor het draagbare tijdperk (iPods, camera's, ultraportables) en brachten gigabytes naar uw broekzak.
- Flashgeheugen heeft ze verdrongen vanwege de duurzaamheid, het verbruik, de prestaties en de kosten in kleine formaten.
- Er zijn nog steeds nichetoepassingen: reserveonderdelen voor oudere iPods/camera's en laptops. Het grootste deel van de markt is overgestapt op SSD's.
- De “grote” HDD blijft opschalen (helium, HAMR), met momenteel 32 TB en plannen voor 60 TB in de zakelijke omgeving.
Er was een tijd dat miniatuur harde schijven alles waren: Ze waren de drijvende kracht achter iPods, ultradraagbare computers en camera's die we tegenwoordig bijna als museumkwaliteit zouden beschouwen. Wat is er gebeurd met de 1.8-inch harde schijven, de kleine 1-inch (Microdrive) en de nog kleinere 0.85-inch harde schijven? Dit is het verhaal van haar opkomst, haar sleutelrol en haar ondergang. voor flashgeheugen.
Om te begrijpen waarom ze verschenen – en waarom ze verdwenen – Je moet door zeven decennia aan vooruitgang reizen: van kasten ter grootte van twee koelkasten tot eenheden die in uw zak passen, door capaciteitssprongen en prijsdalingen per gigabyte, die de regels van opslag herschreven.
Van kasten tot zakken: van RAMAC tot moderne disco
De eerste steen werd gelegd door IBM met de 305 RAMAC en zijn IBM 350-eenheid, in 1956. De bijnaam "wonderbaarlijke herinnering", willekeurig toegang tot de gegevens gekregeniets wat destijds ondenkbaar was, en het ophalen van informatie werd teruggebracht van uren tot seconden.
Het project, geregisseerd door Reynold B. Johnson, werd in 1952 gestart en zelfs door de raad van bestuur van IBM geannuleerd, maar Johnson ging doorNa jaren van technische obstakels werd de RAMAC 305 geboren: een meubelstuk dat meer dan een ton woog en ondanks zijn omvang, markeerde een voor en na in de computerwetenschappen.
De IBM 350-schijf was uitgerust met 50 24-inch platters die met 1.200 toeren per minuut draaidenAfhankelijk van de configuratie en codering bood het ongeveer 3,75 MB tot 5 MB bruikbare capaciteit, gelijk aan tienduizenden ponskaarten (ongeveer 64.000) en was de eerste grote stap in de richting van moderne opslag.
Cruciale vooruitgang kwam in de jaren zestig: hoofden die op een luchtkussen “vlogen” (1961), de Bryant 4240 met 90 MB, en de IBM 1301-serie (1962, 28 MB) en IBM 1311 (1963, 2,69 MB met verwijderbare pakketten), die het idee van vervangbare media introduceerde.
In 1965 werd de IBM 2310 “Ramkit” gelanceerd Het had een spreekspoelontwerp en een capaciteit van 1 MB op één schijf; en in 1973 IBM introduceerde de 3340 “Winchester”, de “vader” van de moderne HDD: interne afdichting, zeer lage vluchthoogte en twee 30 MB-spindels (de beroemde “30-30”), een concept dat vandaag de dag nog steeds geldig is in schijfarchitectuur.
De sprong naar de pc kwam in 1980 met de Seagate ST-506 (5,25″, 5 MB) en kort daarna de ST-412 (10 MB), die met RLL-codering behaalde +50% in capaciteit en bitsnelheidTegelijkertijd presenteerde IBM de 3380, met de eerste 1GB-oplossing op de markt, gebaseerd op twee schijven van 1,26 GB en 3 MB/s, tegen prijzen variërend van $ 81.000 tot $ 142.200.
In 1983 introduceerde Rodime het 3,5″-formaat met 10 MB op twee schijven; in 1988 de eerste 2,5″ (PrairieTek) voor laptops. De jaren negentig brachten belangrijke technologieën: magnetoresistieve koppen (IBM 0663 Corsair, 1991, 1 GB in 3,5″), de Seagate Barracuda bij 7.200 toeren per minuut (1992, 2,1 GB) en tegen het einde van het decennium de Cheetah die 10.000 toeren per minuut bereikte.
Capaciteit en kosten per GB: hoe het onmogelijke werd gecomprimeerd
Decennialang verdubbelde de capaciteit van harde schijven elke 2 tot 3 jaar., een echo van de Wet van Moore, zij het met recente vertragingen als gevolg van fysieke beperkingen (bijv. superparamagnetische barrières). Van minder dan 5 MB in 1957 zijn we overgegaan naar tientallen terabytes in één eenheid.
In 2025 zien we al 32 TB-schijven en het is aangekondigd dat tegen 2030, Er komen 60 TB-eenheden aan (Dave Mosley, Seagate). Natuurlijk kunnen veel van deze mogelijkheden in stand blijven. zakelijke markt door vraag en kosten, terwijl voor consumptie Western Digital biedt tot 26 TB (Gold line).
De kosten per GB zijn enorm gedaald: van ongeveer $ 109.000.000/GB (1956, aangepast naar 2025) tot $ 0,031 / GB vandaag. In 1980, met de IBM 3380, waren de kosten bijna $ 122.650 / GB (aangepast). Tegenwoordig is een externe schijf van 4 TB ongeveer €130 (ongeveer € 0,0325/GB), een abominabel verschil dat verklaart de massificatie van opslag.
Deze capaciteitsexplosie zorgt ervoor dat onderzoek en ontwikkeling duurder worden., waardoor veel fabrikanten verdwenen of fuseerden: nu zijn er nog maar drie geweldige acteurs (Seagate, Western Digital en Toshiba) die technologieën zoals heliumvulling o HAMR om de dichtheid per plaat te beperken en de kosten te beheersen.
De fysieke omvang kromp ook dramatisch:In de jaren 50 nam een HDD van een paar MB evenveel ruimte in beslag als twee koelkasten en reisde per vliegtuig; tientallen jaren later kwamen diezelfde gigabytes terecht in zakkoffers en tenslotte, in een goed geheugen ter grootte van een postzegel.
De maten waar het ons om gaat zijn: 1.8″, 1″ (Microdrive) en 0.85″
Miniaturisatie werd essentieel bij draagbare elektronicaNa experimenten in de jaren 90 (HP met 1,3″ en Integral Peripherals met 1,8″) iPod populariseerde in 2001 de 1,8″ HDD met 5 GB. Opeens paste een "echte" schijf in je zak en duizenden liedjes bewaard.
Het 1,8″-formaat vond wortel in ultraportables en mediaspelers vanwege de balans tussen capaciteit, verbruik en omvang. Na verloop van tijd kwam het neer op 40 GB en meer, en reed in teams van merken zoals Toshiba, IBM, Dell (Latitude) of Sony, evenals bepaalde netbooks en MP3-spelers.
De 2003″ Microdrive beleefde zijn hoogtepunt in 2005-1., een briljant idee van IBM/Hitachi: een HDD ter grootte van een CompactFlash Type II-kaartHierdoor konden camera's en apparaten worden geleverd die nog niet de 'goedkope' gigabytes konden betalen. NAND met hoge capaciteit.
De meest extreme gok was de 0,85″ HDD van Toshiba, die zelfs de mogelijkheden aankondigde van 2 GB rond 2004 en toonde aan dat techniek zou nog verder kunnen gaanDiezelfde Toshiba promootte ook de 1,8″ grotere capaciteit destijds.
Waarom ze verdwenen: de overweldigende opkomst van flashgeheugen
De belangrijkste reden was de NAND-flashDe capaciteit van solid state-kaarten en geheugens nam toe, de prijs daalde en er werden meer kaarten en geheugens aangeboden. Schokbestendigheid, stilte en lager verbruikVoor draagbare apparaten waren die voordelen moeilijk te negeren.
De 1″ Microdrive begon vanaf 2006 aan populariteit te verliezen., toen SD- en CF-kaarten met NAND werden aangeboden gelijkwaardige prestaties en capaciteiten Geen bewegende delen. In de fotografie, betrouwbaarheid tegen trillingen en willekeurige toegang heeft uiteindelijk de doorslag gegeven.
Toshiba's ambitieuze 0,85"-scherm was van korte duur:De dichtheid per platter is in dat formaatbereik niet zo snel gegroeid als bij NAND, en de schaalvoordelen van flashchips deed de rest. Technisch geweldig, commercieel ik ben laat.
De 1,8″ ging iets langer mee, aangedreven door “klassieke” iPods en ultraportables (er waren zelfs Vroege MacBook Air met 1,8″ HDD), maar de overgang naar SSD was niet te stoppenIn de jaren 2010 waren de meeste fabrikanten het verwijderen van 1,8″ lijnen ten gunste van mSATA SSD's, SATA 2,5″ en later NVMe.
De uitkomst was logischFlash won qua kosten per GB voor deze kleine formaten, qua duurzaamheid en qua efficiëntie. Miniatuur-HDD's Zij hebben hun missie in de transitie vervuld tussen het mechanische en het vaste, waardoor snellere en robuustere apparaten mogelijk worden.
Prestaties en technologie: het was niet alleen een kwestie van grootte
Naast capaciteit en grootte zijn ook de cache, zoektijd en oppervlaktedichtheid van belang.Verbeterde koppen, lees-/schrijfalgoritmen en materialen verhoogde IOPS en doorvoer van generatie op generatie.
Om dit te visualiseren, kijk naar deze historische vergelijkingen keer om een volledige platter te lezen (volgens gegevens van Tom's Hardware, capaciteit per platter tussen haakjes): 1991: 37 seconden (26 MB); 1998: 3m31s (1,6 GB); 1999: 5m37s (3,2 GB); 2004: 18m34s (40 GB); 2006: 52m (200 GB); 2012: ~1u30m (2 TB).
De toename van de dichtheid per plaat bracht een bijwerking met zich mee: meer gegevens om per keer te lezen/schrijven, waardoor de totale sequentiële leestijd van een volle schijf toeneemt, zelfs met Toenemend toerental (5.400, 7.200, 10.000, 15.000 RPM in specifieke bereiken).
Tegelijkertijd veranderden interfaces ook het spel.: van de ATA/IDE (PATA) al SATA in 2003, of van SCSI naar moderne varianten in professionele omgevingen. De evolutie van protocol en elektronica toegestaan om de mechanismen beter te kunnen knijpen van de harde schijf.
Voor de nabije toekomst liggen de sleutels in technologieën zoals HAMR en MAMR, samen met hermetische behuizingen met helio, die de interne turbulentie verminderen en meer platen mogelijk maken. Dankzij deze stuwkracht, Het is niet onredelijk dat er binnen korte tijd 60 TB bijkomt. (natuurlijk eerst in het zakelijke segment).
Snelle woordenlijst met afkortingen en concepten
- HH (halve hoogte): klassieke “gemiddelde” fysieke lengte op rekken.
- RLL (Run-Length Limited): codering die de dichtheid/bitsnelheid verhoogt.
- SCSI: Hoogwaardige interface voor professionele systemen.
- ATA/IDE/PATA: historische verbindingsstandaard op pc's.
- SATA: opvolger van de ATA-serie, die sinds 2003 het populairst is in de consumptie.
Waar ze nu zijn: reserveonderdelen, niches en verzamelobjecten
Hoewel ze niet langer de hoofdrolspelers zijn, zijn de 1,8″, 1″ en 0,85″ niet helemaal verdwenen.Ze zijn nog steeds gewild in reparaties van "klassieke" iPods, MP3-spelers en sommige camera's, en als reserveonderdelen voor veteranenlaptops die ZIF/CE-ATA gebruikten.
1,8″ interne schijven zijn nog steeds beschikbaar voor laptops compatibel met gezinnen zoals Toshiba Portégé, IBM/Lenovo, Dell Latitude of Sony, en het is gebruikelijk om ze te zien in catalogi van gespecialiseerde winkels naast vervangende onderdelen voor iPod.
In de fotografie bleven de CF Type II Microdrives een curiositeitZe werden gebruikt om de capaciteit te beperken toen NAND duur was, maar tegenwoordig SD- en CFexpress-kaarten Ze zijn overweldigend in prestaties, betrouwbaarheid en formaat, waardoor de Microdrives als verzamelobject of om materiaal uit oude apparatuur terug te winnen.
Gegevensherstelservices komen deze formaten nog steeds tegen.Miniatuurmechanica brengt unieke uitdagingen met zich mee, maar met compatibele donoren is het mogelijk om informatie te redden, Nog een reden waarom de aftermarket blijft bestaan ondanks de commerciële achteruitgang.
Ondertussen is de ‘grote’ harde schijf nog steeds springlevend. in NAS en datacenters, met 32 TB op de markt in 2025 en de belofte van bereik 60 TB in de tweede helft van het decennium. Massaconsumptie echter, geeft de voorkeur aan SSD voor het systeem en NVMe voor de prestaties.
De 1,8″, 1″ (Microdrive) en 0,85″ illustreren hoe innovatie met sprongen vooruitgaat: ze openden de deur naar muziek en data in zakformaat, maar Ze gaven het stokje door aan het flashgeheugen toen het beter was in alles wat er voor de "mini" toe deed. Vandaag de dag zijn ze belangrijke onderdelen van de evolutie van opslag en als herinnering aan een beslissende transitie tussen het mechanische en het vaste.